sobota, 16 maja 2015
Mendelsonem stukają kopyta.....
Ślub w błękitach. Wszystko dookoła kwitnie, na moich kartkach też zagościły naręcza kwiatuszków a na plecach moich chłopców zakwitła ospa. Na szczęście wszystko się ładnie goi i do Komunii będą zdrowi.
Pozdrawiam
Agnieszka
środa, 13 maja 2015
W Dniu Ślubu
Sezon ślubny w pełni, ogrodowy także. Dziś właśnie zebrałam pierwszą sałatę z własnego ogrodu. Świeżutka, krucha z jajkiem i pomidorem smakowała wyśmienicie.
Pozdrawiam
Agnieszka
poniedziałek, 11 maja 2015
Pamiątka I Komunii Świętej
Życzenia dla Igora. Już po uroczystości więc mogę zamieścić zdjęcia. U mnie też już niedługo Pierwsza Komunia Stasia. Zaproszenia już wysłane i zawiezione. Muszę brać się za winietki i ozdoby stołu. Mam nadzieję, że pogoda dopisze.
Pozdrawiam serdecznie
Agnieszka
niedziela, 21 grudnia 2014
W dniu tych pięknych,wzruszających Świąt Bożego Narodzenia....
Przed zapaleniem choinki
Powrót
A podobno jest gdzieś ulica
(lecz jak tam dojść? którędy?)
ulica zdradzonego dzieciństwa,
ulica Wielkiej Kolędy.
Na ulicy tej taki znajomy,
w kurzu z węgla, nie w rajskim ogrodzie,
stoi dom jak inne domy,
dom, w którym żeś się urodził.
Ten sam stróż stoi przy bramie.
Przed bramą ten sam kamień.
Pyta stróż: "gdzieś pan był tyle lat?"
"Wędrowałem przez głupi świat".
Więc na górę szybko po schodach.
Wchodzisz. Matka wciąż taka młoda.
Przy niej ojciec z czarnymi wąsami.
I dziadkowie. Wszyscy ci sami.
I brat, co miał okarynę.
Potem umarł na szkarlatynę.
Właśnie ojciec kiwa na matkę,
że już wzeszła Gwiazdka na niebie,
że czas się dzielić opłatkiem,
więc wszyscy podchodzą do siebie
i serca drżą uroczyście
jak na drzewie przy liściach liście.
Jest cicho. Choinka płonie.
Na szczycie cherubin fruwa.
Na oknach pelargonie
Blask świeczek złotem zasnuwa,
a z kąta, z ust brata, płynie
kolęda na okarynie:
LULAJŻE, JEZUNIU,
MOJA PEREŁKO,
LULAJŻE, JEZUNIU
ME PIEŚCIDEŁKO......
A podobno jest gdzieś ulica
(lecz jak tam dojść? którędy?)
ulica zdradzonego dzieciństwa,
ulica Wielkiej Kolędy.
Na ulicy tej taki znajomy,
w kurzu z węgla, nie w rajskim ogrodzie,
stoi dom jak inne domy,
dom, w którym żeś się urodził.
Ten sam stróż stoi przy bramie.
Przed bramą ten sam kamień.
Pyta stróż: "gdzieś pan był tyle lat?"
"Wędrowałem przez głupi świat".
Więc na górę szybko po schodach.
Wchodzisz. Matka wciąż taka młoda.
Przy niej ojciec z czarnymi wąsami.
I dziadkowie. Wszyscy ci sami.
I brat, co miał okarynę.
Potem umarł na szkarlatynę.
Właśnie ojciec kiwa na matkę,
że już wzeszła Gwiazdka na niebie,
że czas się dzielić opłatkiem,
więc wszyscy podchodzą do siebie
i serca drżą uroczyście
jak na drzewie przy liściach liście.
Jest cicho. Choinka płonie.
Na szczycie cherubin fruwa.
Na oknach pelargonie
Blask świeczek złotem zasnuwa,
a z kąta, z ust brata, płynie
kolęda na okarynie:
LULAJŻE, JEZUNIU,
MOJA PEREŁKO,
LULAJŻE, JEZUNIU
ME PIEŚCIDEŁKO......
[Konstanty Ildefons Gałczyński]
Pozdrawiam Agnieszka
niedziela, 14 grudnia 2014
piątek, 12 grudnia 2014
poniedziałek, 8 grudnia 2014
Subskrybuj:
Posty (Atom)





